Auteur: Sharon

Altijd huilen

Ik weet dat het leuker is om opbeurende blogs te lezen maar helaas heb ik die niet in de aanbieding. Aan het begin van de week kreeg Nicky ineens koorts en dat vrat aan mij. Na een paar dagen zakte de koorts maar mijn zorgen nemen eigenlijk niet af. Ik ben zo bang dat de […]

Lees verder

Een donkere dag

Vandaag is zo een donkere dag en dan bedoel ik niet het weer (wat trouwens ook gewoon dat ene woord met drie letters is). Zo een dag waarop ik nergens zin in heb maar mij toch verveel. Een dag waarop alle stress eruit komt en de tranen ontelbaar lijken ondanks dat alles goed is gegaan […]

Lees verder

Als ik fluit…

Ik floot, hij antwoordde. Ik wilde wandelen, hij volgde waar we ook heen gingen. Ik wilde spelen, hij deed graag mee. Ik krauwde met mijn nagels op zijn schoft en hij dat bij mij terug met zijn tanden (soms nam hij een hapje uit mijn schouder, kuch-kuch, ook heel lief). Ik was een kind toen […]

Lees verder

Ze staat op “Utrecht”

Lees verder

Als het water stijgt…

Heb je wel eens het gevoel dat je verdronk terwijl er nergens water in de buurt was? Ik weet niet exact waar het mee begint als het mij overkomt maar volgens mij is het meestal het stemmetje van de eetstoornis die het zaadje plant. Dik, vet, waardeloos, zwak, onhandig, dom, goedgelovig, niet-goed-genoeg is nog maar […]

Lees verder

Een halfjaar ernaast maal twee?

Bijna zes maanden geleden heb ik voor het laatst met Quint gesprongen, de volgende dag had hij een dik been en liep stokkreupel. Het been was heet en de hele pees leek een soort van bol te staan aan de achterzijde. Ik was in shock en voelde mij enorm schuldig, had ik hem met springen kreupel […]

Lees verder

Een appeltje delen

Gisterenmiddag deelde ik mijn appeltje nog met je en vandaag ineens ben je niet meer. Isabel, één van de oudste lespony’s van de ponyclub waar ik sta, is vandaag ingeslapen. Tot aan het laatste moment was ze zo dapper en stoer als dat ze altijd is geweest. Een kleine pony met een hele grote gebruiksaanwijzing. Vanaf […]

Lees verder

Snuitje in London

Ik kreeg het niet op papier. Ik heb het geprobeerd maar de woorden kwamen niet. Een jaar geleden was het die vreselijke ochtend. Die ochtend waarop ik het telefoontje kreeg. Die ochtend waarop de woorden: “Hij is al dood.” in mijn oren bleven hangen. Het zinnetje herhaalde zich in mijn hoofd, steeds weer. Misschien had […]

Lees verder

Ik ben niet autisme

Al enige tijd geleden heb ik de diagnose ASS gekregen, kort voor Autisme Spectrum Stoornis. Het is een mondvol hè? Zoals met alles in deze maatschappij bestaan er uiteenlopende meningen over deze benaming en eveneens over de bijhorende afkorting. Zelf ben ik altijd erg van de recht-door-zee aanpak en noem ik het beestje bij zijn […]

Lees verder

Een wandeling

Vijftien jaar, een leven nog maar net begonnen en eigenlijk niet eens. Je hebt nog geen idee van wie je bent, wat je later gaat worden of wat je wilt. Er gaat na je vijftiende nog zoveel veranderen. Alleen zijn al jouw keuzes ontnomen, weggerist en niet langer een optie. Ik kan er niet bij. […]

Lees verder