{"id":428,"date":"2018-09-20T22:58:56","date_gmt":"2018-09-20T20:58:56","guid":{"rendered":"http:\/\/www.sharonstory.nl\/?p=428"},"modified":"2018-09-20T23:40:22","modified_gmt":"2018-09-20T21:40:22","slug":"een-appeltje-delen","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/www.sharonstory.nl\/index.php\/2018\/09\/20\/een-appeltje-delen\/","title":{"rendered":"Een appeltje delen"},"content":{"rendered":"<p>Gisterenmiddag deelde ik mijn appeltje nog met je en vandaag ineens ben je niet meer. Isabel, \u00e9\u00e9n van de oudste lespony&#8217;s van de ponyclub\u00a0waar ik sta, is vandaag ingeslapen. Tot aan het laatste moment was ze zo dapper en stoer als dat ze altijd is geweest. Een kleine pony met een hele grote gebruiksaanwijzing. Vanaf de eerste dag dat ik begon met lesgeven bij de ponyclub had ik al een zwak voor haar. De\u00a0iets\u00a0grotere variant van mijn Fiador was ze. Zo stout en toch ontzettend zoet. Een pionier, een legende die voor altijd in mijn hart zit.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p><img loading=\"lazy\" class=\"size-medium wp-image-431 aligncenter\" src=\"http:\/\/www.sharonstory.nl\/wp-content\/uploads\/2018\/09\/Isabel1-300x200.jpg\" alt=\"\" width=\"300\" height=\"200\" srcset=\"http:\/\/www.sharonstory.nl\/wp-content\/uploads\/2018\/09\/Isabel1-300x200.jpg 300w, http:\/\/www.sharonstory.nl\/wp-content\/uploads\/2018\/09\/Isabel1-768x512.jpg 768w, http:\/\/www.sharonstory.nl\/wp-content\/uploads\/2018\/09\/Isabel1-750x500.jpg 750w, http:\/\/www.sharonstory.nl\/wp-content\/uploads\/2018\/09\/Isabel1.jpg 778w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>Vanochtend vroeg\u00a0was het al mis met haar, ze had haar overheerlijke senioren slobber niet aangeraakt. Indy (m&#8217;n kleine,\u00a0vieze-hoort-wit-te-zijn hondje)\u00a0bleef heel trouw bij haar paddock waken alsof hij iets aanvoelde want normaal is hij daar nooit te vinden. Op donderdagochtend rijd ik altijd mee in groepsles en de veearts arriveerde tijdens onze les. De conclusie was duidelijk, het enige wat ze nog konden doen was haar uit haar lijden verlossen. Mijn lesgenootje heeft even op Nicky gepast zodat ik nog even een afscheidskusje kon geven. Ik heb een stuk van haar staart voor mij op tafel liggen terwijl ik aan het schrijven ben. Ik kan er verstandelijk niet bij hoe zo een leventje ineens is verdwenen.<\/p>\n<p><img loading=\"lazy\" class=\"size-medium wp-image-432 aligncenter\" src=\"http:\/\/www.sharonstory.nl\/wp-content\/uploads\/2018\/09\/Isabel4-200x300.jpg\" alt=\"\" width=\"200\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/www.sharonstory.nl\/wp-content\/uploads\/2018\/09\/Isabel4-200x300.jpg 200w, http:\/\/www.sharonstory.nl\/wp-content\/uploads\/2018\/09\/Isabel4.jpg 570w\" sizes=\"(max-width: 200px) 100vw, 200px\" \/><\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>Hoe klein zo&#8217;n paardje ook mag zijn, de herinneringen die we met ze delen zijn immens. Ik weet nog goed hoe ik dacht dat ik nooit zou gaan trouwen (m&#8217;n schatje bewijst inmiddels anders want ik ben \u00e9cht verloofd)\u00a0dus tijdens een jolige zaterdagmiddag les maakte ik een grapje dat ik dan maar met Isabel zou trouwen. Alle kindjes lachen natuurlijk, maar ja, dan moest ik er wel ten huwelijk vragen. Dat liet ik mij geen twee keer zeggen, weldra zat ik op \u00e9\u00e9n knie voor deze dappere Shetland pony om haar te vragen\u00a0zich\u00a0met mij te verloven en niet heel veel later hadden de leskindjes ons officieel getrouwd natuurlijk. Er werd nog veel harder gelachen, gekke juf ook. Nu is het niet meer dan een vrolijke herinnering in mijn hoofd\u00a0en een foto op mijn Instagram account&#8230; Wel eentje om nooit te vergeten.<\/p>\n<p><img loading=\"lazy\" class=\"size-medium wp-image-435 aligncenter\" src=\"http:\/\/www.sharonstory.nl\/wp-content\/uploads\/2018\/09\/Isabel2-300x200.jpg\" alt=\"\" width=\"300\" height=\"200\" srcset=\"http:\/\/www.sharonstory.nl\/wp-content\/uploads\/2018\/09\/Isabel2-300x200.jpg 300w, http:\/\/www.sharonstory.nl\/wp-content\/uploads\/2018\/09\/Isabel2-768x512.jpg 768w, http:\/\/www.sharonstory.nl\/wp-content\/uploads\/2018\/09\/Isabel2-750x500.jpg 750w, http:\/\/www.sharonstory.nl\/wp-content\/uploads\/2018\/09\/Isabel2.jpg 972w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/p>\n<p>Ik weet ook nog heel goed hoe ik in het begin worstelde om haar hoofdstel in te kunnen krijgen, daar was een heel handboek voor. Maar zoals met alles, je kon Isabel niet dwingen maar compromissen sluiten daar deed ze wel aan. Ik kreeg handigheid in het opzadelen van Isabel waarbij ik haar zo min mogelijk tot last probeerde te zijn. Rust, voorzichtig met haar oren zijn\u00a0en geduld hebben was eigenlijk al voldoende. Ze was bijzonder en wat een gemis om na zoveel jaren afscheid te moeten nemen. Niet alleen voor mij maar voor de hele ponyclub. Ze liep daar al langer rond dan ik oud ben, om eerlijk te zijn kan ik mij daar niet eens een voorstelling van maken.<\/p>\n<p><img loading=\"lazy\" class=\"size-medium wp-image-439 aligncenter\" src=\"http:\/\/www.sharonstory.nl\/wp-content\/uploads\/2018\/09\/Isabel3-200x300.jpg\" alt=\"\" width=\"200\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/www.sharonstory.nl\/wp-content\/uploads\/2018\/09\/Isabel3-200x300.jpg 200w, http:\/\/www.sharonstory.nl\/wp-content\/uploads\/2018\/09\/Isabel3.jpg 476w\" sizes=\"(max-width: 200px) 100vw, 200px\" \/><\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>Haar trouwe maatje Duco is haar al voorgegaan en nu zijn ze weer samen. Herenigd, ik denk dat ze elkaar erg gemist zullen hebben. Vervolgens kreeg Isabel een nieuw vriendje, de grote vriendelijke reus Adel maar ook van hem moest ze afscheid nemen. Vredig is nu met hen samen om daar heerlijk hun buikjes vol te eten met gras op de eeuwige groene velden\u00a0en van elkaars gezelschap te genieten. De ponyclub is in rouw maar ik weet het maar al te goed: op is op. Ik heb Isabel gevraagd om Fiador en Fantaghir\u00f2 een dikke kus te geven en goed op ze te passen.\u00a0Isabel, bedankt voor jouw trouwe jaren en vergeten zullen we je nooit. Ik glimlach bij de herinnering aan jou maar met wie moet ik nu mijn appeltje delen?<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Gisterenmiddag deelde ik mijn appeltje nog met je en vandaag ineens ben je niet meer. Isabel, \u00e9\u00e9n van de oudste lespony&#8217;s van de ponyclub\u00a0waar ik sta, is vandaag ingeslapen. Tot aan het laatste moment was ze zo dapper en stoer als dat ze altijd is geweest. Een kleine pony met een hele grote gebruiksaanwijzing. Vanaf [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":435,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1,40,48],"tags":[60,34,50,42],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/www.sharonstory.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/428"}],"collection":[{"href":"http:\/\/www.sharonstory.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/www.sharonstory.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.sharonstory.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.sharonstory.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=428"}],"version-history":[{"count":10,"href":"http:\/\/www.sharonstory.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/428\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":444,"href":"http:\/\/www.sharonstory.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/428\/revisions\/444"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.sharonstory.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/435"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/www.sharonstory.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=428"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.sharonstory.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=428"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.sharonstory.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=428"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}